Przejdź do głównej zawartości

Inteligencja emocjonalna - Świadomość uczuć

Niektóre zdania w czytanych przeze mnie książkach porażają mnie swoją trafnością. Aż chciałoby się krzyczeć: „Bliskość i intymne więzi ulegają zniszczeniu pod wpływem niekontrolowanej złości”! - jak napisał Klaus Vopel w swojej książce Kompas uczuć. Sama tego doświadczyłam, a Ty? W moim rodzinnym domu rodzicom było wolno się złościć, ale nam dzieciom - nie. Ta jawna niesprawiedliwość bolała mnie i buntowałam się przeciw temu. Powiedziałam sobie, że moim dzieciom będzie wolno okazywać to uczucie. To mnie zaprowadziło tutaj, gdzie jestem teraz. Witaj na moim blogu! :)

Żeby pozwolić dziecku na okazywanie wszystkich uczuć, warto otworzyć się na możliwość, że wszystkie uczucia są dobre, bo czemuś służą. Są dla nas cenną informacją. 

Złość znaczy, że coś nie idzie po Twojej myśli. Strach - że trzeba być ostrożnym. Nie ma złych uczuć i nawet złość nie jest na wskroś zła. Potoczne stwierdzenie, że uczucia są pozytywne i negatywne jest fałszywe. Mogą one być - i czasem są - tylko niewygodne, powodować dyskomfort. Jednak z całą pewnością są mimo to pożyteczne, ponieważ sygnalizują coś istotnego...
 
Dopiero wyrażanie emocji poprzez konkretne zachowanie może być akceptowalne lub nie - czyli "dobre albo złe". Na przykład nie ma nic złego w tym, że Ty czy Twoje dziecko czujecie złość. Nie do zaakceptowania jest natomiast agresja okazana na skutek złości.

Jak panować nad złością?


Wydaje się, że jest jasne, czym jest złość, choć każdy przeżywa ją inaczej. Ze względu na dalekosiężne jej skutki przypomnę, jaki jest jej mechanizm. Złość rodzi się trzy etapowo: 


  • najpierw jest myśl pojawiająca się na skutek zdarzenia 
  • potem reakcja fizjologiczna, 
  • następnie nasza odpowiedź czyli zachowanie. 

Na każdym etapie możesz sobie uświadomić tę emocję i oswajać to, co się z Tobą dzieje. 

Myśl może być na temat dziecka: „Znowu coś przeskrobał”, czy  o partnerze: „Znowu mu się coś nie podoba”. Myśl dzieje się tak szybko, że możesz w ogóle jej nie zauważyć. Reakcję możesz zauważyć po fakcie. 

Zdarza Ci się dziwić się swojej reakcji? Tak właśnie się to odbywa. Dlatego tak ważne jest, aby uczucie, które się pojawiło, jak najwcześniej sobie uświadomić. I to, jaka myśl stoi za Twoją reakcją. I uwierz: myśl nie musi być prawdziwa.

Reakcje bywają przerażające. Bo złość zniekształca sposób widzenia świata. Zniekształca obraz sytuacji i sposób myślenia. Dlatego dobrze wiedzieć, że to tak działa. To pomoże Ci poradzić sobie z tym


Emocje są krótkotrwałe


Pamiętaj też, iż złość przemija. Kiedy widzisz dziecko, które bardzo się złości, nie potępiaj go za to. Pomóż mu zrozumieć, co jest przyczyną jego złości. Pamiętasz? Złość, to informacja, że coś nie idzie po Twojej myśli. Można to rozważyć na spokojnie. Nie mówię, że to jest łatwe. Mówię, że można. 

Pomyśl, jak sama się czujesz, kiedy ktoś Cię potępia za zdenerwowanie. Pomóż dziecku poradzić sobie z tym uczuciem mówiąc: „Widzę, że to... (nazwij, jeśli wiesz co) cię rozzłościło” - to mu uświadomi, co się z nim dzieje. Ty też uświadamiaj sobie: "widzę, że jestem zdenerwowana, ależ się czuję rozzłoszczona…" i obserwuj siebie. 

Potrzebujesz czasu, żeby ochłonąć, żeby przeczekać reakcję fizjologiczną, która Cię popycha do pochopnego działania… Ta sama energia popycha Twoje dziecko. Pomyśl - jak silnym musi być człowiek, aby się temu oprzeć. Dorosły ma z tym problem. Czy małe dziecko ma wystarczająco siły? Albo większe? Nadwrażliwy nastolatek? 

Osoba, która czuje złość, potrzebuje wsparcia, zrozumienia. Jest jej źle, bo najwyraźniej według niej, coś nie poszło tak jak powinno. Zamiast odpowiadać złością na złość - okaż współczucie, albo chociaż odrobinę zrozumienia. :) Ciąg dalszy już za tydzień!

Zobacz kurs:RozumiemTwojąZłość
Autorka artykułu: Barbara Dziobek
Małopolski Instytut Rozwoju Rodziców


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Na jakim stopniu drabiny gniewu jesteś?

Dr Ross Campbell w swojej książce "Sztuka akceptacji" opowiedział bardzo ciekawą historię, która być może ma miejsce w wielu domach: "Byłem kiedyś z wizytą u rodziny, w której ojciec miał ogromne poczucie humoru. Mówił coś bardzo zabawnego, ilekroć jego żona lub któreś z nastolatków poruszało trudny temat. W konsekwencji żadne z nich nie nauczyło się odpowiednio wyrażać swojego gniewu, lecz uciekali się do zachowań pasywno-agresywnych. Za każdym razem, gdy chłopiec był sfrustrowany lub znalazł się w sytuacji wywołującej gniew, skarżył się na silny ból głowy. Dziewczynka zaś dawała upust swojemu gniewowi w inny sposób. Oferowała matce pomoc np. w kuchni lub przy sprzątaniu, ale wykonywała te obowiązki tak beznadziejnie, że matka miała z tego powodu jeszcze więcej pracy."

Pisząc o różnych umiejętnościach wychowawczych, często podkreślam jak ważny jest odpowiedni stosunek do złości i radzenie sobie z nią. Nie bez powodu, ponieważ doświadczenie pokazuje, że ma ona na na…

Kiedy dziecko czuje się niekochane?

Jest dowiedzione, że na całe nasze życie najbardziej wpływa historia naszego dzieciństwa. Są wśród nas ludzie dorośli, którzy gdy się głębiej zaczną nad tym zastanawiać, dochodzą do wniosku, że nie czuli się kochanymi dziećmi. 
Co to znaczy być niekochanym dzieckiem? 
Takie dziecko nie czuje, że się je widzi i lubi takim, jakie jest. Ma poczucie, że trzeba pasować do oczekiwań rodziców i być takie, jak sobie rodzice wyobrażają, że być powinno. Inaczej mówiąc nie może być takie, jakie jest...

17 Sposobów Na Odreagowanie Złości Na Dziecko

Temat złości jest bardzo trudnym tematem. Przede wszystkim ze względu na nasz stosunek do tego uczucia. Jest to w ogóle jedno z najtrudniejszych zagadnień spośród wszystkich, dotyczących relacji między rodzicami a dziećmi. Czy zastanawiasz się, dlaczego? Jaka jest Twoja opinia na ten temat? Uważasz, że złość jest dobra czy zła? Jak w sposób praktyczny rodzice mogą sobie poradzić ze swoją złością? Jak mogą odreagować złość, którą czują na dziecko? Moim zdaniem, temat jest tak trudny dla wielu rodziców dlatego, że nadal złość jest powszechnie potępianym uczuciem. Pokazują to również komentarze pozostawiane pod moimi postami. Dobry przykład stanowi taka wymiana spostrzeżeń:
"złość?? irytacja?? bardzo często!! właściwie to od kilku tygodni codziennie zmagam się z własnymi emocjami (idą 3 ząbki i mały jest okropny) - w krytycznym momencie najczęściej zostawiam synka w łóżeczku na parę minut i wychodzę do pokoju obok - muszę dać sobie czas na wyciszenie, dwa głębsze wdechy i powrót &…