Przejdź do głównej zawartości

Posty

Czy znasz ciemne strony akceptacji?

Czy zdarza ci się czasem dla świętego spokoju zgadzać się na zbyt wiele? Czy czasem zgadzasz się na coś, co ci się nie podoba, z powodu poczucia winy? A czasem zgadzasz się odpowiadając byle co... Ten rodzaj akceptacji jest szczególnie szkodliwy dla twoich kontaktów z dzieckiem. Akceptacja, jak wszystko inne ma swoje ciemne strony...

Ciekawie o tym pisze Andrzej Bobkowski: „Istotne przyczyny zła tkwią dzisiaj przede wszystkim w niezrozumiale wielkim potencjale akceptacji byle czego."

Kiedy zdarza się to najczęściej i jak temu zapobiegać?

Są momenty, kiedy w głębi duszy rodzic nie czuje zgody na dziecko, na jego obecność, na to, jakie ono jest. Zwłaszcza, kiedy nie spełnia oczekiwań, na temat tego, jak powinno wyglądać, w jaki sposób powinno się zachowywać, jaka powinna być jego inteligencja, itp.

Są też chwile, gdy po prostu masz wszystkiego dosyć, jesteś zmęczony pracą, życiem, partnerem i obecność dziecka staje się wówczas szczególnie uciążliwa.

Jak dziecko to odbiera? Co się…
Najnowsze posty

Będę cię kochać jeśli...

Czym jest aprobata, czym jest akceptacja i co to jest akceptacja warunkowa? Jaka jest różnica między akceptacją i aprobatą? Trzeba dowiedzieć się, co one znaczą, żeby pojąć jak są ważne w wychowaniu, na co mają wpływ i jakie korzyści wnoszą do relacji między rodzicami i dziećmi. Istotną rolę odgrywa tu też empatia i to od niej przewrotnie zaczniemy.

Są różne definicje empatii, dla mnie osobiście, empatia znaczy po prostu rozumiem. Z greckiego empatia znaczy cierpienie. W psychologii to zdolność odczuwania stanów psychicznych innych osób, ale również umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia, spojrzenia z ich perspektywy na rzeczywistość. Osoba nieposiadająca tej umiejętności nie potrafi ocenić ani dostrzec stanów emocjonalnych innych.

Empatia jest również jednym z najsilniejszych hamulców zachowań agresywnych. Jeśli twoje dorastające dziecko jest szczególnie agresywne, przyczyną tego może być brak empatii...

U podstaw akceptacji leży empatia. Jak mógłbyś spróbować zrozumieć swoje dziec…

Akceptacja czy Empatia? Co jest ważniejsze w relacji rodzica z dzieckiem?

Czym się różni akceptacja od empatii?Czego dzieci bardziej potrzebują? Czy według Ciebie łatwiej jest przyjąć coś takim, jakie jest - czy zrozumieć, dlaczego tak jest? A własnie akceptacja znaczy przyjąć, a  empatia znaczy zrozumieć. Rodzice często dręczą siebie i dzieci zadając pytanie o przyczynę ich zachowania, której dzieci nie potrafią podać. Dlaczego tak rzadko potrafimy zaakceptować ich sposób myślenia czy odczuwania, jeśli różni się od naszego? Czy można kogoś zrozumieć, jeśli się go nie akceptuje?

Jeśli:
- świat dziecka i rodzica,
- sposób odczuwania,
- a później poglądy
się różnią, to może być trudno o empatię. Mechaniczne stosowanie zasad komunikacji, niepoparte autentycznym odczuwaniem, jest przez dzieci odbierane, jako fałszywe. Prowadzi do fiaska wszelkie próby porozumienia.

Zwłaszcza nastolatki są na to wyczulone i nawet w przy szczerych intencjach bywa niełatwo, a co dopiero, kiedy prawdziwego rozumienia zabraknie.

Kiedy masz problemy z dogadaniem się ze swoim dz…

Jakie są Konsekwencje Braku Akceptacji i Dlaczego To Jest Takie Ważne Dla Ciebie i Twojego Dziecka?

O tym w jaki sposób radzisz sobie z zachowaniem dzieci, ze sobą i z wieloma sprawami w życiu, w ogromnej mierze decyduje to, jak sobie radzisz z emocjami. O tym , jak sobie radzisz z emocjami, decyduje w głównej mierze akceptacja. Również zachowanie Twojego dziecka jest zależne od tego ile akceptacji otrzymuje od Ciebie, i od drugiego z rodziców. Pragniesz, aby Twoje dziecko było szczęśliwe, pewne siebie i później czuło się w życiu spełnione, ale czy dajesz mu niezbędną do tego akceptację?

Konsekwencje braku akceptacji to niezgoda na siebie, poczucie wyobcowania, czasem skłócenie i bunt nie tylko przeciwko rodzicom, ale też przeciwko sobie i wszystkim innym. Czasami do tego stopnia, że dziecko bojkotuje swoje poczynania i dorastając marnuje życie na obwinianiu siebie i innych o wszystko, co wydarza się nie po jego myśli.

Zamiast cieszyć się tym, co jest, doceniać zalety i dostrzegać swoje mocne strony, zaczyna przede wszystkim wstydzić się swoich braków, i dużo czasu i energii poświęca…

Bunt dwulatka

Bunt dwulatka, to często pierwszy moment, kiedy zaczynasz się zastanawiać: "Po co mi było to dziecko?". ;) Pojawia się brak satysfakcji w relacji z dzieckiem, niezadowolenie, rozczarowanie i zastanawiasz się czy ta relacja może być znowu taka jak przedtem? 

Już nigdy nie będzie tak samo, ale zwróć uwagę na dwie rzeczy: czy kontakty z dzieckiem są dla Ciebie źródłem ciągłych niepokojów, czy źródłem zadowolenia? Jeśli nawet teraz jest gorzej niż źle, możesz to zmienić. 

Przede wszystkim warto wiedzieć, dlaczego dziecko się tak zachowuje i że to nie jest ani Twoja, ani jego wina. Równie ważne jest, co zrobić, jak reagować.

Skąd bierze się bunt dwulatka?

Ma on swoje źródło w uświadamianiu sobie przez dziecko, że ono i mama są dwiema odrębnymi osobami. Dziecko powoli odkrywa swoją indywidualność i pojawia się chęć sprawdzenia, co jest możliwe. Maluszek manifestuje to poprzez okazanie odrębnego zdania, powiedzenie "Nie". 

Jednak dziecko niezmiennie w tym samym czasie odczuwa …

Złość Malucha - Jak przetrwać trudny okres w życiu dziecka?

Dziecko w wieku 15-17 miesięcy czy nawet półtora roku do 2 lat potrafi dać się mocno we znaki rodzicom. Jego zachowanie staje się trudne przez upór i gwałtowne protestowanie. Mimo, że niewiele, a nawet często wcale jeszcze nie potrafi mówić - ciągle słyszysz "nie".

Twoje słodkie maleństwozaczyna pokazywać swoje drugie oblicze, z którym dużo trudniej jest się pogodzić. Dziecko odkrywa swoją odrębność, rozwija osobowość i próbuje przejmować kontrolę nad swoim życiem.

W tym okresie opieka nad dzieckiem staje się naprawdę wyczerpująca psychicznie i fizycznie. Rodzice muszą wykazać się ogromną cierpliwością, sprytem, poczuciem humoru, spokojem i konsekwencją, by przetrwać ten trudny czas.

Dogadanie się z pociechą w tym wieku bywa naprawdę trudne, zwłaszcza, że tak naprawdę najważniejsze jest nie to, co mówimy, ale jak się zachowujemy. Co zrobić, aby wyjść obronną ręką z tego prawdziwego rodzicielskiego sprawdzianu?

To bardzo ważny moment w rozwoju dziecka i musimy mu pomóc przez to …

Jak być dobrym rodzicem - postaw na mocne strony

Typowe podejście, które większość z nas wyniosła jako skutek wychowania z domu lub ze szkoły jest takie, że rodzice i nauczyciele na ogół mówili nam co robimy źle, co im się nie podoba i w czym musimy się poprawić. Dużo rzadziej chwalili nas za zrobienie czegoś dobrze i równie rzadko mówili, co im się podoba, za co nas cenią albo z czego są dumni.

Również w szkole na wywiadówce nauczyciel głównie skupiał się na tym, w czym trzeba się podciągnąć i  kładł nacisk na przedmioty, z których mieliśmy słabe wyniki.

Teraz już nie jesteś w szkole, ani rodzice nie stoją Ci nad głową, a jednak nadal wciąż myślisz o tym, co jest Twoją słabością. Czas to zmienić. Dlaczego? Bo to Ci się zwyczajnie bardziej opłaca! 

Jak to zrobić?

Będziesz lepszym rodzicem, jeśli poćwiczysz coś, w czym i tak już jesteś dobra. Na dodatek nauka sprawi Ci większą przyjemność. Dlatego zanim zaczniesz podciągać braki, skoncentruj się na tym, żeby pogłębić i powiększyć w sobie to coś, co robisz dobrze!

Twoim celem nie jest być …