Przejdź do głównej zawartości

Drugi etap dojrzałości emocjonalnej dziecka - Radzenie sobie z emocjami

Kolejnym etapem w dojrzałości emocjonalnej Twojego dziecka, po tym jak nauczy się zauważać swoje stany i emocje oraz je nazywać, jest radzenie sobie z emocjami. Najpierw zaczyna nazywać swoje stany w trzeciej osobie, choć o sobie :) - i możesz usłyszeć:
- Adzia am! - i juz wesz, że Ada jest głodna. :)

Zanim dziecko nauczy się dostrzegać i komunikować konstruktywnie swoją złość, mogą minąć długie lata, bo emocje działają jak błyskawica, a my dajemy się wciągnąć w burzę, zamiast rozłożyć parasol dystansu :) i spokojnie zareagować. 

Być może zdążysz się zmartwić, na kogo ono wyrośnie, kiedy widzisz, jak często się złości, wpada w furię, zmyśla, przywłaszcza sobie cudze rzeczy. W swojej naiwności i niewiedzy, zanim nauczy się zasad,  dziecko kieruje się pierwszym impulsem, jaki się pojawi. Nie zastanawia się nad długofalowymi skutkami swojego zachowania, nad konsekwencjami...



Po pierwsze wytłumaczyć


Zanim obmyślisz karę czy sposób w jaki wyciągnąć konsekwencje wobec niewłaściwego zachowania dziecka, upewnij się, że ono rozumie, co zrobiło. Pierwszą najważniejszą rzeczą jest wytłumaczyć.

Bo emocje same w sobie są jak anioły - czyste i niewinne. Odczuwanie emocji nie ma żadnego zabarwienia etycznego - słusznie zauważa Andrzej Ładyżyński specjalista od pedagogiki rodziny.
O charakterze i odbiorze dziecka czy osoby dorosłej przez innych ludzi decyduje nie to, jakie żywi uczucia, ale to, jak je okazuje, jak sobie z nimi radzi. 

Dlatego drugim niezwykle ważnym krokiem do inteligencji emocjonalnej jest radzenie sobie z emocjami.


Jak radzić sobie z trudnymi emocjami?


Co może pomóc Twojemu dziecku i Tobie lepiej radzić sobie z trudnymi emocjami? Co to w ogóle znaczy: radzić sobie z emocjami? Przede wszystkim nie należy ich tłumić. Przygotowałam poniżej 4 wskazówki, które w tym pomogą.

1. Radzę sobie z własnymi emocjami - to znaczy, że je zauważam, mam ich świadomość, umiem je nazwać.

Wskazówka: Jak najwcześniej zwracaj uwagę dziecka na swoje i jego stany i uczucia mówiąc, co aktualnie się dzieje:
- Mama jest zmęczona.
- Widzę, że Piotruś jest smutny..?
Nazywaj uczucia lub pytaj o nie, gdy nie masz pewności.


2. Potrafię się samodzielnie uspokoić - wyciszyć w zdenerwowaniu, otrząsnąć ze strachu, rozdrażnienia czy smutku.

Wskazówka: Bądź dobrym przykładem, dziecko Cię obserwuje i widzi jak reagujesz na zdenerwowanie, zmęczenie, trudne sytuacje, strach. W pierwszej kolejności zachowa się jak Ty, zamiast zrobić, co mu każesz czyli "tak jak powinno".

3. Kieruję swoim zachowaniem - w życiu spotyka nas wiele niespodziewanych sytuacji i dobrze jest, gdy mamy sporą dawkę samokontroli i potrafimy sterować swoim zachowaniem. Aby to było możliwe, musimy wiedzieć co się z nami dzieje i równocześnie znać zasady według których należy postępować.

Wskazówka: Rozmawiaj z dzieckiem o zasadach współżycia z ludźmi. O tym co wypada, a co nie. Jak warto zachować się w różnych sytuacjach i koniecznie wytłumacz dlaczego.  

4. Samokontrola - pozwala nam odpowiednio reagować na uświadomione emocje. Zadbać o siebie lub zatroszczyć się o drugą osobę bądź rozwiązać konflikt.

Wskazówka: W życiu rodziny i dziecka jest wiele sytuacji, które warto omówić wieczorem przed pójściem spać. Zastanowić się czy dane zachowanie było dobre i jak inaczej można było postąpić. Wymyślić różne scenariusze i wyobrazić sobie, co było potem i dlaczego tak się potoczyła historia.


To czasem lepsze niż bajka na dobranoc. :)
Jakie etapy rozwoju emocjonalnego dostrzegasz u swojego dziecka? I czy ten artykuł okazał się przydatny? Daj znać w komentarzu!

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Kiedy dziecko czuje się niekochane?

Jest dowiedzione, że na całe nasze życie najbardziej wpływa historia naszego dzieciństwa. Są wśród nas ludzie dorośli, którzy gdy się głębiej zaczną nad tym zastanawiać, dochodzą do wniosku, że nie czuli się kochanymi dziećmi. 
Co to znaczy być niekochanym dzieckiem? 
Takie dziecko nie czuje, że się je widzi i lubi takim, jakie jest. Ma poczucie, że trzeba pasować do oczekiwań rodziców i być takie, jak sobie rodzice wyobrażają, że być powinno. Inaczej mówiąc nie może być takie, jakie jest...

17 Sposobów Na Odreagowanie Złości Na Dziecko

Temat złości jest bardzo trudnym tematem. Przede wszystkim ze względu na nasz stosunek do tego uczucia. Jest to w ogóle jedno z najtrudniejszych zagadnień spośród wszystkich, dotyczących relacji między rodzicami a dziećmi. Czy zastanawiasz się, dlaczego? Jaka jest Twoja opinia na ten temat? Uważasz, że złość jest dobra czy zła? Jak w sposób praktyczny rodzice mogą sobie poradzić ze swoją złością? Jak mogą odreagować złość, którą czują na dziecko? Moim zdaniem, temat jest tak trudny dla wielu rodziców dlatego, że nadal złość jest powszechnie potępianym uczuciem. Pokazują to również komentarze pozostawiane pod moimi postami. Dobry przykład stanowi taka wymiana spostrzeżeń:
"złość?? irytacja?? bardzo często!! właściwie to od kilku tygodni codziennie zmagam się z własnymi emocjami (idą 3 ząbki i mały jest okropny) - w krytycznym momencie najczęściej zostawiam synka w łóżeczku na parę minut i wychodzę do pokoju obok - muszę dać sobie czas na wyciszenie, dwa głębsze wdechy i powrót &…

Na jakim stopniu drabiny gniewu jesteś?

Dr Ross Campbell w swojej książce "Sztuka akceptacji" opowiedział bardzo ciekawą historię, która być może ma miejsce w wielu domach: "Byłem kiedyś z wizytą u rodziny, w której ojciec miał ogromne poczucie humoru. Mówił coś bardzo zabawnego, ilekroć jego żona lub któreś z nastolatków poruszało trudny temat. W konsekwencji żadne z nich nie nauczyło się odpowiednio wyrażać swojego gniewu, lecz uciekali się do zachowań pasywno-agresywnych. Za każdym razem, gdy chłopiec był sfrustrowany lub znalazł się w sytuacji wywołującej gniew, skarżył się na silny ból głowy. Dziewczynka zaś dawała upust swojemu gniewowi w inny sposób. Oferowała matce pomoc np. w kuchni lub przy sprzątaniu, ale wykonywała te obowiązki tak beznadziejnie, że matka miała z tego powodu jeszcze więcej pracy."

Pisząc o różnych umiejętnościach wychowawczych, często podkreślam jak ważny jest odpowiedni stosunek do złości i radzenie sobie z nią. Nie bez powodu, ponieważ doświadczenie pokazuje, że ma ona na na…