Przejdź do głównej zawartości

Jak radzić sobie z emocjami - Złość i gniew

"Żadna matka nie obiecuje sobie: Dzisiaj będę krzyczeć, zrzędzić i na każdym kroku upokarzać moje dziecko. Przeciwnie. Rano wiele matek postanawia: To będzie spokojny dzień. Bez krzyków sprzeczek i kłótni. A jednak znów wybucha niechciana wojna. I znowu łapiemy się na tym, że wypowiadamy słowa, których nie zamierzamy powiedzieć, tonem, którego nie lubimy." - Tak pisał o złości dr Haim G. Ginott w swojej książce pod tytułem Między rodzicami i dziećmi. Zastanawiam się jak to się dzieje, że to co sobie obiecujemy, bierze w łeb?


Złość na dziecko


Gdzie szukać winowajcy naszych rodzicielskich wpadek? Okazuje się, że najbardziej przydatne jest uświadomienie sobie, jaka jest przyczyna złości, co ją spowodowało. Podobnie jak u dzieci przyczyną złości u rodziców często są:


  • niezaspokojone potrzeby, 
  • zachowania dzieci, które zagrażają potrzebom rodziców.
Pisałam o tym również w poprzednim artykule tutaj.(link) Warto zdawać sobie sprawę, że do reakcji, których potem żałujesz, popycha Cię gniew. często zamiast zareagować asertywnie, reagujemy agresywnie.


Czym gniew różni się od złości?


Specjaliści twierdzą, że o ile złość zalewa Cię spontanicznie, o tyle gniew jest postawą przyjmowaną umyślnie. Jej celem jest ukaranie drugiej osoby, np. dziecka, za jego zachowanie.


Możesz czuć chęć ukarania dziecka za to, że doznałaś przykrości, wstydu, zawodu, złości… Gniew rodzi się na skutek przeżycia innych niewygodnych uczuć, które trudno Ci zaakceptować i wyrazić wprost.

O ile złość przychodzi i odchodzi, o tyle gniew zostaje na dłużej, co niesie ze sobą rozliczne konsekwencje.


Gniew jest niebezpieczny, bo:


  • Jest to niszczące uczucie, które potrafi przybrać rozmaite oblicza: wściekłości, trwałego rozdrażnienia, wycofywania się z kontaktów z innymi, depresji, stałego poczucia bycia ofiarą, skłonności do uzależniania się od innych, a nawet choroby.
  • W przeciwieństwie do innych uczuć, gniew kieruje się prawie zawsze przeciw innemu człowiekowi.
  • Trudno go kontrolować i bardzo często prowadzi do agresji.

NAJLEPSZĄ OBRONĄ PRZED GNIEWEM JEST WYRAŻENIE TYCH WŁAŚNIE UCZUĆ, KTÓRE STAŁY SIĘ POWODEM ODCZUWANEGO GNIEWU.

Warto pamiętać, że gniew jest Twoim świadomym wyborem i możesz temu niszczącemu uczuciu powiedzieć NIE.

Barbara Dziobek
Małopolski Instytut Rozwoju Rodziców
Zajęcia praktyczne znajdziesz tutaj

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Na jakim stopniu drabiny gniewu jesteś?

Dr Ross Campbell w swojej książce "Sztuka akceptacji" opowiedział bardzo ciekawą historię, która być może ma miejsce w wielu domach: "Byłem kiedyś z wizytą u rodziny, w której ojciec miał ogromne poczucie humoru. Mówił coś bardzo zabawnego, ilekroć jego żona lub któreś z nastolatków poruszało trudny temat. W konsekwencji żadne z nich nie nauczyło się odpowiednio wyrażać swojego gniewu, lecz uciekali się do zachowań pasywno-agresywnych. Za każdym razem, gdy chłopiec był sfrustrowany lub znalazł się w sytuacji wywołującej gniew, skarżył się na silny ból głowy. Dziewczynka zaś dawała upust swojemu gniewowi w inny sposób. Oferowała matce pomoc np. w kuchni lub przy sprzątaniu, ale wykonywała te obowiązki tak beznadziejnie, że matka miała z tego powodu jeszcze więcej pracy."

Pisząc o różnych umiejętnościach wychowawczych, często podkreślam jak ważny jest odpowiedni stosunek do złości i radzenie sobie z nią. Nie bez powodu, ponieważ doświadczenie pokazuje, że ma ona na na…

Kiedy dziecko czuje się niekochane?

Jest dowiedzione, że na całe nasze życie najbardziej wpływa historia naszego dzieciństwa. Są wśród nas ludzie dorośli, którzy gdy się głębiej zaczną nad tym zastanawiać, dochodzą do wniosku, że nie czuli się kochanymi dziećmi. 
Co to znaczy być niekochanym dzieckiem? 
Takie dziecko nie czuje, że się je widzi i lubi takim, jakie jest. Ma poczucie, że trzeba pasować do oczekiwań rodziców i być takie, jak sobie rodzice wyobrażają, że być powinno. Inaczej mówiąc nie może być takie, jakie jest...

17 Sposobów Na Odreagowanie Złości Na Dziecko

Temat złości jest bardzo trudnym tematem. Przede wszystkim ze względu na nasz stosunek do tego uczucia. Jest to w ogóle jedno z najtrudniejszych zagadnień spośród wszystkich, dotyczących relacji między rodzicami a dziećmi. Czy zastanawiasz się, dlaczego? Jaka jest Twoja opinia na ten temat? Uważasz, że złość jest dobra czy zła? Jak w sposób praktyczny rodzice mogą sobie poradzić ze swoją złością? Jak mogą odreagować złość, którą czują na dziecko? Moim zdaniem, temat jest tak trudny dla wielu rodziców dlatego, że nadal złość jest powszechnie potępianym uczuciem. Pokazują to również komentarze pozostawiane pod moimi postami. Dobry przykład stanowi taka wymiana spostrzeżeń:
"złość?? irytacja?? bardzo często!! właściwie to od kilku tygodni codziennie zmagam się z własnymi emocjami (idą 3 ząbki i mały jest okropny) - w krytycznym momencie najczęściej zostawiam synka w łóżeczku na parę minut i wychodzę do pokoju obok - muszę dać sobie czas na wyciszenie, dwa głębsze wdechy i powrót &…