Przejdź do głównej zawartości

Skąd bierze się zazdrość u dzieci?

Skąd się bierze zazdrość u dzieci? Dlaczego dzieci są tak zazdrosne, gdy w rodzinie pojawia się drugie dziecko? Dlaczego nawet odpowiednie przygotowanie dziecka, na przyjście rodzeństwa na świat, nie jest w stanie zapobiec zazdrości? 

Nawet dzieci, które marzą o tym, żeby mieć rodzeństwo i z namaszczeniem mówią o sobie „starszy brat” – „starsza siostra”, potrafią dać w kość maluchowi...

Dziwimy się temu, zupełnie jakbyśmy zapomnieli jak to było, gdy sami byliśmy dziećmi.  Trudno nam to zrozumieć i mając drugie dziecko wciąż zadajemy to samo pytanie. Dlaczego rodzeństwo rywalizuje ze sobą o miłość rodziców?


Gdy w domu pojawia się drugie dziecko, pierwsze reaguje zazdrością, a my głowimy się jak dać każdemu dziecku tyle miłości, ile potrzebuje, żeby nie czuło się opuszczone i niekochane. Tymczasem pomimo najlepszych chęci wciąż popełniamy te same błędy, a nasze zachowania nasilają niezgodę między dziećmi.

Na czym polegają największe błędy rodziców związane z zazdrością wśród rodzeństwa? Jakie nasze zachowania podsycają zazdrość dzieci? Jak się ich pozbyć lub przynajmniej jak ich unikać?

Ważne, aby się zorientować, jakie uwagi i zachowania rodziców rujnują trwałą więź między rodzeństwem, a co ją buduje. Dowiedzieć się, co na pewno nie działa, a co jest skuteczne. Wreszcie, skąd uczucie zazdrości bierze swoje źródło?

Po pierwsze, rodzice zaspokajają wszystkie potrzeby dziecka. Związane z przeżyciem, poczuciem bezpieczeństwa, byciem kochanym, etc. Dlatego pojawienie się rodzeństwa jest odbierane, jako zagrożenie tych potrzeb. Zazdrość jest tym większa, im mniejsze jest dziecko, co bierze się stąd, że małe dzieci po prostu nie potrafią się jeszcze dzielić. To dlatego zazdrość jest najbardziej intensywna u maluchów.

Po drugie, pojawienie się rodzeństwa sprawia, że relacje dziecka z rodzicami przestają być wyłączne. Dziecko pragnie nie tylko całej przestrzeni, jaką dzieli z rodzicami, chce zatrzymać dla siebie również wszystkie zabawki, jedzenie i miłość rodziców.

Braciszek czy siostrzyczka oznacza mniej czasu z rodzicami, mniej uwagi, pieszczot, a może i mniej innych atrakcji czy upominków, które teraz rodzice muszą podzielić na dwoje. W końcu pojawia się również w małej główce nie do końca uświadomiona obawa, że przybysz zajmie „moje miejsce” także w domu i sercach rodziców.

To właśnie ten lęk jest odpowiedzialny za agresywne zachowania starszego dziecka wobec dzidziusia. Z tego powodu najważniejszą rzeczą dla rodziców, jest nauczenie starszaka panowania nad agresją i zazdrością wobec maluszka.

Czasem pojawia się pomysł, żeby ukrywać karmienia piersią lub czułość do niemowlęcia przed starszym dzieckiem, ale to nie zmniejsza zazdrości. Potrzeba miłości i lęk przed odrzuceniem, które kryją się za zazdrością, mogą zostać zaspokojone tylko przez spontanicznie okazywaną czułość obojgu dzieciom. 

Tylko wówczas Twoje pierwsze dziecko utwierdzi się w przekonaniu, że kochasz ich oboje jednakowo mocno i że jesteś hojna, hojny w rozdawaniu miłości. Im więcej czułości dla obu, tym spokojniejszy może być starszak i tym mniej będzie musiał walczyć z zazdrością. Przeczytaj też: Bezpłatny Kurs E-Mail Zazdrość Dzieci

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Na jakim stopniu drabiny gniewu jesteś?

Dr Ross Campbell w swojej książce "Sztuka akceptacji" opowiedział bardzo ciekawą historię, która być może ma miejsce w wielu domach: "Byłem kiedyś z wizytą u rodziny, w której ojciec miał ogromne poczucie humoru. Mówił coś bardzo zabawnego, ilekroć jego żona lub któreś z nastolatków poruszało trudny temat. W konsekwencji żadne z nich nie nauczyło się odpowiednio wyrażać swojego gniewu, lecz uciekali się do zachowań pasywno-agresywnych. Za każdym razem, gdy chłopiec był sfrustrowany lub znalazł się w sytuacji wywołującej gniew, skarżył się na silny ból głowy. Dziewczynka zaś dawała upust swojemu gniewowi w inny sposób. Oferowała matce pomoc np. w kuchni lub przy sprzątaniu, ale wykonywała te obowiązki tak beznadziejnie, że matka miała z tego powodu jeszcze więcej pracy."

Pisząc o różnych umiejętnościach wychowawczych, często podkreślam jak ważny jest odpowiedni stosunek do złości i radzenie sobie z nią. Nie bez powodu, ponieważ doświadczenie pokazuje, że ma ona na na…

Kiedy dziecko czuje się niekochane?

Jest dowiedzione, że na całe nasze życie najbardziej wpływa historia naszego dzieciństwa. Są wśród nas ludzie dorośli, którzy gdy się głębiej zaczną nad tym zastanawiać, dochodzą do wniosku, że nie czuli się kochanymi dziećmi. 
Co to znaczy być niekochanym dzieckiem? 
Takie dziecko nie czuje, że się je widzi i lubi takim, jakie jest. Ma poczucie, że trzeba pasować do oczekiwań rodziców i być takie, jak sobie rodzice wyobrażają, że być powinno. Inaczej mówiąc nie może być takie, jakie jest...

17 Sposobów Na Odreagowanie Złości Na Dziecko

Temat złości jest bardzo trudnym tematem. Przede wszystkim ze względu na nasz stosunek do tego uczucia. Jest to w ogóle jedno z najtrudniejszych zagadnień spośród wszystkich, dotyczących relacji między rodzicami a dziećmi. Czy zastanawiasz się, dlaczego? Jaka jest Twoja opinia na ten temat? Uważasz, że złość jest dobra czy zła? Jak w sposób praktyczny rodzice mogą sobie poradzić ze swoją złością? Jak mogą odreagować złość, którą czują na dziecko? Moim zdaniem, temat jest tak trudny dla wielu rodziców dlatego, że nadal złość jest powszechnie potępianym uczuciem. Pokazują to również komentarze pozostawiane pod moimi postami. Dobry przykład stanowi taka wymiana spostrzeżeń:
"złość?? irytacja?? bardzo często!! właściwie to od kilku tygodni codziennie zmagam się z własnymi emocjami (idą 3 ząbki i mały jest okropny) - w krytycznym momencie najczęściej zostawiam synka w łóżeczku na parę minut i wychodzę do pokoju obok - muszę dać sobie czas na wyciszenie, dwa głębsze wdechy i powrót &…